WYKŁADZINY PODŁOGOWE

Wykładziny dywanowe: ciepła i komfortowa podłoga!

Najlepsza podłoga to podłoga ciepła, po której możemy chodzić boso bez uczucia chłodu. Wykładziny dywanowe są w tej kwestii niezastąpione. Jednakże przy tak szerokim asortymencie tego produktu trudno zdefiniować, która z nich byłaby najlepsza.
Zanim dokonamy zakupu wykładziny dywanowej warto dokonać przeglądu tego, co jest dostępne i przyjrzeć się nieco bliżej ich właściwościom, by nie kierowały nami jedynie względy estetyczne, ale także świadomość tego, z jakim produktem mamy do czynienia.

Podział wykładzin ze względu na sposób produkcji:

wykładziny tkane – produkuje się je z owczej wełny, zawierającej niewielką domieszkę włókien sztucznych; ich podłoże stanowi osnowa (siatka) z juty i bawełny, na którą – za pomocą krosen – tkana jest przędza
wykładziny igłowe – produkuje się je przez wszywanie włókien w warstwę osnowy. Składają się z 4 warstw: runa, osnowy, warstwy łączącej i podkładu (izolującego).
wykładziny flokowane – runo (o wysokości włókien 2–3 mm) osadza się ciasno w warstwie żywicy syntetycznej lub płynnym polimerze

Z czego produkowane są wykładziny dywanowe?

Do produkcji wykładzin dywanowych używa się dwóch rodzajów włókien – naturalnych i sztucznych. Pierwsze z nich dzielą się na zwierzęce – wełna owcza, kozia, wielbłądzia i roślinne – sizal, włókno kokosowe, trawa morska bawełna. Włókna sztuczne z kolei to poliamid, polipropylen, poliester i akryl.

Włókna naturalne

wełna – do produkcji dywanów najczęściej stosuje się wełnę owczą. Jest miła w dotyku, antyelektrostatyczna, nie przyciąga kurzu, kumuluje ciepło przez co stanowi dobrą izolację cieplną, a także akustyczną. Wykładziny wełniane są sprężyste, ich włókna nie ugniatają się i są odporne na ścieranie; ponadto wełna ma zdolność do pochłaniania wilgoci i oddawania jej do otoczenia jeśli jest sucho;
trawa morska – charakteryzuje się odpornością na wilgoć i zaplamienia, w dodatku jest trwała przez co można ją wykładać w pomieszczeniach często eksploatowanych; o wykładziny z trawy morskiej łatwo dbać, aczkolwiek trudno się je barwi, dlatego najczęściej mają naturalny odcień;
sizal – z włókien agawy, ma charakterystyczny surowy wygląd; cechuje go wytrzymałość, jednakże brak mu odporności na wilgoć;
włókno kokosowe – jest sztywne i twarde, antystatyczne, raczej niepopularne, aczkolwiek bardzo ciekawe;
bawełna – jest miła w dotyku, dobrze izoluje akustycznie i termicznie, ma zdolność do pochłaniania wilgoci, dlatego nie sprawdza się w pomieszczeniach wilgotnych. Poza tym wykładziny bawełniane łatwo się brudzą i są stosunkowo drogie

Włókna sztuczne

poliamid (nylon) – podobnie jak wełna nie gniecie się i nie ściera, jest niewrażliwy na działanie moli, grzybów i bakterii. Wykładziny z tego tworzywa elektryzują się i szybko brudzą, ponieważ z łatwością pochłaniają ciecze. Aby temu zapobiec można impregnować je specjalnie do tego przystosowanymi preparatami;
polipropylen – jest tworzywem charakteryzującym się dużą wytrzymałością, odpornością na wpływ chemikaliów i rozpuszczalników, ponadto nie pochłania wody, dzięki czemu łatwiej go utrzymać w czystości w przeciwieństwie do wykładzin z poliamidu;
poliester – jest trwały i odporny na działanie promieni słonecznych – nie zmienia barwy pod ich wpływem, poza tym nie elektryzuje się;
akryl – ma właściwości podobne do tych jakimi charakteryzuje się wełna – jest sprężysty i miękki, jednakże nie jest odporny na działanie sił mechanicznych.

Rodzaje splotów

Dla rodzaju wykładzin dywanowych istotny jest także rodzaj splotu. Występuje w kilku rodzajach różniących się sposobem tkania, który decyduje o fakturze dywanu. Wyróżniamy sześć podstawowych rodzajów splotu: pętelkowy (tzw. bouclé – pasma włókien są wszyte pętelkowo), wysepkowy (pętelkowo-strzyżony – wyspy wyższych włókien wykładziny z mniejszymi pętelkami dookoła nich), igłowy (o gęsto splecionych, cienkich włóknach), mieszany (pomieszane włókna i pętelki), welurowy (w postaci pęków włókien), strzyżony (włókna charakteryzują się zróżnicowaną długością).

Na co zwrócić uwagę wybierając wykładzinę dywanową?

Przede wszystkim powinniśmy zwrócić uwagę na rodzaj włókna, z jakiego wykonana jest dana wykładzina dywanowa. Wybór włókna jest uwarunkowany zadaniami, jakie wykładzina ma spełniać. Do sypialni poleca się dywany wełniane, bawełniane bądź sztuczne o welurowej lub pętelkowej powierzchni i wysokim runie. Odporną na zaplamienia, krótszą przędzę stosuje się do innych pomieszczeń, np. salonów, jadalni.
Z kolei w pokojach dziecięcych sprawdzi się wykładzina z poliamidu lub akrylu o krótszych włóknach (pętelkowe, welurowe lub mieszane), natomiast na korytarzach i schodach odpowiednie będzie włókno naturalne, a także z polipropylen i poliamid (z powłoką antyzabrudzeniową).
Grubość warstwy użytkowej, gramatura runa (ile gramów przędzy zostanie zużyte na 1m2 wykładziny) decyduje o jakości wykładziny i o tym na ile intensywnie może być eksploatowana. Wykładziny lekkie osiągają do 800 g/m2, średnio ciężkie 875 g/m2, ciężkie 950 g/m2, specjalne ok. 1000 g/m2. Im ciężar runa większy, tym wykładzina ma lepszą jakość.
Równie ważnym elementem wykładziny jest rodzaj podkładu, na jakim została wykonana. Decyduje on o tym czy wykładzina będzie przede wszystkim ciepła (filc), czy raczej wodoodporna (gąbka), poza tym od niego zależy, na jakim podłożu można będzie ją zastosować (np. na betonie tylko guma kauczukowa), a także czy będzie współgrała z ogrzewaniem podłogowym (juta).
Klasa wytrzymałości wykładzin dywanowych – określana jest przez dwie cyfry – pierwsza mówi o przeznaczeniu wykładziny – w tym wypadku, iż może być wykorzystywana jedynie w domach i mieszkaniach, druga zaś świadczy o ich wytrzymałości, odporności. Wyróżniamy cztery klasy wytrzymałości wykładzin dywanowych: klasa 21 – nalezą do niej wykładziny stosunkowo mało trwałe, które nie nadają się do silnego eksploatowania; klasa 22 – oznacza wykładziny stosowane w pomieszczeniach o małym natężeniu ruchu; klasa 22+ – sygnuje wykładziny ogólnego zastosowania z wyłączeniem korytarzy i pokoi dziennych; klasa 23 – oznacza, iż wykładzina może być układana w miejscach intensywnie eksploatowanych;
Kolejną istotną cechą jest trwałość kolorów. Ważne jest, aby wykładzina nie wyblakła pod wpływem promieni słonecznych oraz środków piorących. Takimi cechami odznacza się bawełna, polipropylen i poliester.
Odporność na ścieranie, uszkodzenia i odgniecenia stanowi bardzo ważne kryterium dla pokryć podłogowych w miejscach szczególnie intensywnie eksploatowanych lub, w których znajdują się ciężkie meble. W takich miejscach sprawdzi się wełna, poliamid, akryl, trawa morska lub sizal.
Nie powinniśmy także zapominać o tym, by dobrać wykładzinę podłogową pod względem kolorystycznym do stylu i charakteru danego pomieszczenia.